ΚΥΝΗΓΙ ΜΕ ΠΟΙΤΕΡ

ΚΥΝΗΓΙ ΛΑΓΟΥ

ΚΥΝΗΓΙ ΟΡΤΥΚΙΑ

ΚΥΝΗΓΙ ΜΠΕΚΑΤΣΑΣ

ΣΕΤΤΕΡ

ΚΥΝΗΓΙ ΠΑΠΙΑΣ

Όχι στην “ωμή διατροφή” των σκύλων λέει η Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας!

Κατά της κατανάλωσης ωμής διατροφής από τους σκύλους τάσσεται  η Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ) απατώντας σε σχετικό έγγραφο ερώτημα του Πανελλήνιου Κτηνιατρικού Συλλόγου.Η ΕΣΔΥ αναφέρει τους κινδύνους  μεταδόσεως παθογόνων βακτηρίων όπως λιστέριας, σαλμονέλας  κ.λ.π.  Για αυτό το λόγο είναι σοφή ενέργεια το ωμό κρέας και ο  κατεψυγμένος κιμάς, που χρησιμοποιούν πολλοί κυνόφιλοι, πριν δοθεί στα κατοικίδια  για κατανάλωση να βράζετε ώστε να αποφεύγονται σοβαρά προβλήτα υγείας για ζώα και ανθρώπους.Δείτε την  απάντηση της ΕΣΔΥ και αν μέχρι τώρα συνηθίζετε να δίνετε ωμό κρέας θα πρέπει να …συμμορφωθείτε προς τα υποδείξεις!

Η ώρα του εκπαιδευτή!

Σε λίγους μήνες ξεκινάει (καλώς εχόντων των πραγμάτων) η νέα κυνηγετική περίοδος, και καλό θα είναι να ασχοληθούμε πιο εντατικά από τώρα με τα …κυνηγόσκυλά μας. Διότι αν για το όπλο μας αρκεί ένα έλεγχος και ένας καθαρισμός που μπορεί να ‘’χωρέσει’’ σε μία μέρα, αντίθετα για τον σύντροφό μας χρειάζονται αρκετές βδομάδες για να φτάσει σε ένα καλό επίπεδο φυσικής κατάστασης και εκπαίδευσης.

Και επειδή όλο και περισσότεροι κυνηγοί επιλέγουν να στείλουν τον σκύλο τους στο …”σχολείο”, είτε επειδή δεν έχουν τις γνώσεις, είτε επειδή δεν έχουν τον χρόνο, ας δούμε τι θα πρέπει να γνωρίζουμε σχετικά με αυτό το σημαντικό θέμα..Πρώτα από όλα θα κάνουμε ένα… κτηνιατρικό “τσεκ-απ”. Θα πάμε στον κτηνίατρο και θα κάνουμε τα εμβόλια της χρονιάς, ενώ ένας πλήρης έλεγχος σε αυτιά, πόδια, μάτια και νύχια είναι απαραίτητος. Προαιρετικά καλό θα ήταν να κάναμε και έναν αιματολογικό έλεγχο, έστω και αν στο τέλος αποδειχθεί περιττός. Αφού γίνουν όλα αυτά, είμαστε έτοιμοι για τον εκπαιδευτή…         Εκπαιδευτές και …δήθεν εκπαιδευτές’Οι επαγγελματίες εκπαιδευτές κυνηγετικών σκύλων είναι ένας σχετικά νέος επαγγελματικός κλάδος, που τα τελευταία δέκα χρόνια γνωρίζει άνθηση. Όλο και περισσότεροι κυνηγοί εμπιστεύονται τον σκύλο τους σε κάποιον επαγγελματία για να του μάθει …γράμματα, ή ακόμα και για συντήρηση όσων ήδη (ο σκύλος) γνωρίζει..

Είναι όμως όλοι οι επαγγελματίες καλοί εκπαιδευτές; Σίγουρα όχι. Και σε αυτή την περίπτωση συμβαίνει ότι συμβαίνει και με τα άλλα επαγγέλματα. Υπάρχουν καλοί, κακοί και μέτριοι. Πώς θα διαλέξουμε λοιπόν κάποιον εκπαιδευτή για να του εμπιστευτούμε τον σύντροφό μας, και ποια θα είναι τα κριτήρια που θα καταλήξουμε σε κάποιον;Πρώτα από όλα, είναι το καλό όνομα! Ο σωστός επαγγελματίας προσέχει το όνομά του γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτή είναι η “περιουσία” του. Δεν είναι τυχαίο ότι για κάποιους δεν ακούγεται στην πιάτσα κανένα κακό σχόλιο, ενώ αντίθετα για κάποιους άλλους …βουίζει ο τόπος. Εδώ ισχύει η λαϊκή παροιμία ‘’χωρίς φωτιά καπνός δεν βγαίνει’’… Εμείς απλά θα σημειώσουμε ότι όπου ακούτε ή δείτε πολλούς καπνούς απομακρυνθείτε… Όπως θα πρέπει να απομακρυνθείτε βλέποντας τις ενδεχόμενες άθλιες εγκαταστάσεις του εκπαιδευτή. Αν το μέρος που θα μείνει ο σκύλος σας …ζέχνει από την βρώμα, ή αν βλέπετε ότι θα συστεγαστεί με άλλους 100 όμοιους του, δεν έχετε κανένα λόγο να συνεχίσετε τις ερωτήσεις…Τα πολλά σκυλιά είναι το άγχος του εκπαιδευτή. Όσο και να θέλει, όσο και εργατικός ή ικανός να είναι, δεν μπορεί να εκπαιδεύσει απεριόριστο αριθμό σκύλων.Λίγα σκυλιά και σωστά εκπαιδευμένα με ήπιες μεθόδους, είναι η επιλογή των σωστών επαγγελματιών, που δίκαια θέλουν να αμειφθούν και προτιμούν να μην κάνουν εκπτώσεις στις τιμές και στην ποιότητα της δουλειάς τους…Εξηγηθείτε από την αρχή για το … “πακέτο”! Ποια είναι η αμοιβή και τι ακριβώς περιλαμβάνεται στο κόστος που θα κληθείτε να καταβάλετε. Σε κάποιες περιπτώσεις έχει δημιουργηθεί ένταση, όταν ο εκπαιδευτής ζήτησε να πληρωθεί έχτρα την διαμονή του σκύλου στις εγκαταστάσεις του. Όπως ένταση και διαφωνίες δημιουργήθηκαν όταν ο ιδιοκτήτης ΄΄ξέχασε΄΄ τον σκύλο για δυο-τρεις μήνες μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης, στο εκπαιδευτήριο. Οι σωστές εξηγήσεις λοιπόν κάνουν και τους καλούς λογαριασμούς… Καλό θα είναι ανάμεσα σε πελάτη και επαγγελματία να συντάσσεται ένα ιδιωτικό συμφωνητικό που περιλαμβάνει τους όρους της συναλλαγής, όπως αμοιβή, διαμονή, κόστος διατροφής, προβλεπόμενα ταξίδια κ.λ.π. Φυσικά καλό θα είναι να έχει προβλεφθεί και κάποια δυσάρεστη εξέλιξη, όπως είναι η ασθένεια, η απώλεια ή ακόμα και ο θάνατος του προς εκπαίδευση σκύλου. Όλα μέσα στο πρόγραμμα είναι….                                                                                                                                                    Σε ποιο θήραμα;                                                                                                                                                                                               Τα θηράματα που θα ….εντρυφήσει ο σκύλος είναι μια βασική παράμετρος που επηρεάζει το αποτέλεσμα της εκπαίδευσης. Είναι τελείως διαφορετικό το κόστος και οι δυσκολίες στο να εκπαιδεύεται ένας σκύλος στο κυνήγι της μπεκάτσας, από το να εκπαιδευτεί με ορτύκια εκτροφείου. Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, ουδείς εκπαιδευτής που σέβεται τον εαυτό του δεν θα υποσχόταν αποτελεσματική εκπαίδευση στο κυνήγι της μπεκάτσας. Και αν το υποσχόταν θα έπρεπε να κρατήσει τον σκύλο για μια ολόκληρη σεζόν, αλλά και να χρεώσει ανάλογα το κόστος της εκπαίδευσης… Αντίθετα με τα απελευθερωμένα ορτύκια τα πράγματα είναι πολύ πιο εύκολα, ενώ η μετέπειτα εισαγωγή στα άγρια πουλιά μπορεί να είναι μέρος της συμφωνίας και να θεωρηθεί φυσική συνέχεια της εκπαίδευσης στα ήμερα.Αρκετοί εκπαιδευτές, μετά την εκπαίδευση στα ήμερα ορτύκια συμπληρώνουν το εκπαιδευτικό τους πρόγραμμα με μια …εκδρομή στον Λαγκαδά και επαφή των μαθητών με τις άγριες καμπίσιες πέρδικες. Είναι μια καλή μέθοδος, γι’ αυτό και κάποιοι “ημιεπαγγελματίες” κάνουν αυτήν ακριβώς τη δουλειά. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που τα σκυλιά ταξιδεύουν και διαμένουν για κάποια δεκαήμερα σαν “σαρδέλες”. Μακριά από τέτοιους εκπαιδευτές, έστω και αν το κόστος τους είναι ιδιαίτερα δελεαστικό. Διακινδυνεύετε να πάρετε πίσω τον σκύλο σας είτε κατάδαγκωμένο, είτε να μην το πάρετε καθόλου, μια και θα έχει… αποδημήσει λόγω ασφυξίας ή θερμοπληξίας. Και πιστέψτε με τέτοια περιστατικά έχουν καταγραφεί αρκετά.                                                   Μέχρι και κανιβαλισμός έχει καταγραφεί όταν ο ένα Πόιντερ σκότωσε τον συγκάτοικο του, ένα Σέττερ με το οποίο συζούσε στο ίδιο κλουβί, εντός του αυτοκινήτου του εκπαιδευτή!

Η κουλτούρα του βαρελόσκυλου….

Εδώ η κυνοφιλία πιάνει πάτο. Το πάτο του βαρελιού αν και δεν μπορούμε να μιλάμε για κυνοφιλία αλλά για κυνοχρησία…

Είναι πραγματικά εντυπωσιακή η διαφορά κυνοφιλικού επιπέδου ανάμεσα σε πουλοσκυλάδες και λαγοσκυλάδες. Οι μεν πρώτοι κατά κανόνα είναι ΄΄νοικοκυραίοι ΄΄ και με σκύλους προσεγμένους, ταϊσμένους και εμβολιασμένους. Οι δε δεύτεροι σε αρκετές περιπτώσεις διατηρούν σκύλους …νηστικούς, απεριποίητους και συχνά απισχνιασμένους από τα σκουλήκια. Στις μέρες μας σπάνια θα δεις ένα Σέττερ, Μπρετόν ή Κούρτσχααρ σκελετωμένο από την πείνα ή αλυσοδεμένο σε βαρέλι. Αντίθετα αρκετά λαγόσκυλα και γουρουνόσκυλα στερούνται όχι μόνο τη στέγη άλλα και το ίδιο το ψωμί. Γιατί όμως υπάρχει αυτή η διαφορά κυνοφιλικής και κατ επέκταση κυνηγετικής κουλτούρας ανάμεσα σε πουλοκυνηγούς και λαγογουρουνοκυνηγούς; Τα αίτια πρέπει να αναζητηθούν σε προηγούμενες δεκαετίες και αιώνες όταν η φτώχεια και η ανθρώπινη πείνα ήταν η καθημερινότητα ενός λαού.. Τότε που στα χωριά μας η φτώχεια δεν επέτρεπε την σπατάλη πόρων σε ότι δεν απέφερε όφελος. Και επειδή ο σκύλος δεν τρώγεται υποσιτιζόταν αντίθετα με το γουρούνι, το κουνέλι ή τις κότες που έδιναν κρέας και αυγά στο σπίτι του χωρικού. .. Φυσικά ο υποσιτισμός των σκύλων αφορούσε όλες τις ειδικότητες… Τα κυνηγόσκυλα, τα τσιοπανόσκυλα και τους μόνιμα αλυσοδεμένους φύλακες που γεννιούνταν και πέθαιναν δεμένοι σε κάποιο δέντρο.Στην Ελλάδα δεν κυνηγούσαμε ποτέ πουλιά. Μόνο τριχωτό θήραμα που έδινε κρέας. Το πολύ- πολύ καμιά πέρδικα με κάνα γκέκα. Για αυτό λοιπόν ουδέποτε αναπτύχτηκε κάποια φυλή πουλόσκυλου στην πατρίδα μας. Μόνο ιχνηλάτες με την μεγάλη πανελλαδική σχολή του μπαστυρδογκέκα να αποτελεί την μοναδική ΄΄ράτσα΄΄. . Ο γκέκας λοιπόν σε όλες του τις εκδοχές έχει ως κυρία κατοικία το βαρέλι περιτριγυρισμένο και μόνιμο αξεσουάρ κολλημένο στο λαιμό το κουδουνάκι που δεν βγαίνει ποτέ από πάνω του. Φυσικά είναι μόνιμα αλυσοδεμένος και λύνετε μόνο στα εκπαιδευτικά και στο κυνήγι. … Αυτή είναι η μοίρα του και δυστυχώς του την επιβάλει σημαντικό μέρος των λαγογουρουνοκυνηγών που έτσι έμαθε και έτσι πράττει. Δυστυχώς, όπως βλέπουμε ακόμα και από αναρτήσεις στο facebook είναι και πολλά νέα παιδιά που ακολουθούν αυτή την απαράδεκτη νοοτροπία. Έχουμε πολύ δρόμο και χρόνια μπροστά μας μέχρι να αλλάξει αυτή η συμπεριφορά. Ίσως και γενιές ολόκληρες…Ας ελπίσουμε ότι η δημοσιοποιήσει αυτού του προβλήματος (γιατί περί προβλήματος κακοποίησης ζώων πρόκειται) ότι θα αφυπνίσει και θα φορεί πιο κοντά την αλλαγή νοοτροπίας ορισμένων που έχουν ως …πιστεύω τους το ΄σκύλος είναι, δεν έχει ανάγκη΄΄Φυσικά τα βαρελόσκυλα, όπως φαίνεται και από την σχετική φωτογραφία, δεν είναι προνόμιο μόνο των κυνηγών αλλά και πολλών ιδιοκτήτων σκύλων συντροφιάς…

Ποια ονόματα έδιναν στα σκυλιά τους οι αρχαίοι Έλληνες;

Φανταστείτε ότι ζούσατε στην αρχαία Ελλάδα. Αποφασίζατε να πάρετε ένα σκυλάκι, τι όνομα θα του δίνατε; Για αυτό υπήρχε η “επιστήμη” της επιλογής και της ονοματοδοσίας ενός κουταβιού.

 Πως να επιλέξεις το καλύτερο κουτάβι από μια γέννα;

Όπως και σήμερα οι αρχαίοι αναζητούσαν μια περιπετειώδη και φιλική φύση, αλλά μια διαδικασία επιλογής φαίνεται κάπως άκαρδη σήμερα. Άσε τη μητέρα να διαλέξει συμβουλεύει ο Νεμεσιάνους, ένας Ρωμαίος ειδικός στα κυνηγετικά σκυλιά. Πάρε τα κουτάβια, περικύκλωσε τα με ένα λαδωμένο σχοινί και ανάφλεξε το. Η μητέρα θα πηδήξει πάνω από το πύρινο δαχτυλίδι σώζοντας κάθε κουτάβι ένα-ένα με σειρά ανάλογη της αξίας τους. Άλλα σημάδια για ένα εξαίρετο κυνηγόσκυλο είναι τα μεγάλα απαλά αυτιά, σε αντίθεση από τα μικρά και τραχιά. Τα όρθια αυτιά είναι μια χαρά, αλλά τα καλύτερα διπλώνουν λιγάκι. Ένας μακρύς γεροδεμένος λαιμός συνηθίζει εύκολα το κολάρο. Ο θώρακας πρέπει να είναι πλατύς, οι ώμοι σε απόσταση μεταξύ τους και τα πισινά πόδια ελαφρώς μακρύτερα από τα μπροστινά για να κυνηγούν λαγούς στην πλαγιά. Το τρίχωμα του σκύλου, είτε είναι μακρύ ή κοντό, μπορεί να είναι οποιουδήποτε χρώματος, αρκεί να είναι λαμπερό, πυκνό και απαλό

Η εκπαίδευση ενός νέου σκύλου ξεκινά στους 20 μήνες, αλλά το κουτάβι χρειάζεται ένα καλό όνομα εξ αρχής. Ο Ξενοφώντας, ένας Έλληνας ιστορικός, έγραψε για τα κυνηγόσκυλα τον τέταρτο αιώνα π.Χ. , υποστήριξε πως τα καλύτερα ονόματα είναι μικρά, μία ή δύο συλλαβές , ώστε να προφέρονται εύκολα. Κανένα ελληνικό κυνηγόσκυλο δεν ονομαζόταν Θρασύβουλος ή Θουκυδίδης! Η σημασία του ονόματος ήταν πολύ σημαντική για την ψυχολογία αφεντικού-σκυλιού, ονόματα που εξέφραζαν ταχύτητα, κουράγιο, δύναμη, εμφάνιση και άλλες αξίες ήταν συχνά. Ο ίδιος ο Ξενοφών ονόμασε το αγαπημένο του σκυλί «Ορμή».

Η Αταλάντη, η διάσημη κυνηγός της Ελληνικής μυθολογίας, ονόμασε το σκυλί της Αύρα. Ένα αρχαιοελληνικό βάζο του 560πχ απεικόνιζε την Αταλάντη με άλλους ήρωες και τα κυνηγόσκυλα τους να σκοτώνουν τον σπουδαίο κάπρο της Καλυδωνίας. Επτά ονόματα σκύλων αναγράφονται στο αγγείο (κάποια παραβιάζουν τον νόμο του Ξενοφώντα) ο Ορμητικός, ο Μεθέπων, ο Εγέρτης, ο Κόραξ, ο Μαρπσάς, ο Λάμπρος και ο Εύβολος.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τον Άργο, τον πιστό σκύλο του Οδυσσέα, που πριν πεθάνει αναγνώρισε τον κύριο του μετά από είκοσι ολόκληρα χρόνια.

Ο Ρωμαίος ποιητής Όβιδος (Ovid) δίνει τα ονόματα των 36 σκύλων του Ακταίων, του άτυχου κυνηγού της ελληνικής μυθολογίας που ξεσκίστηκε από την αγέλη του, ανάμεσα τους ήταν ο Τίγρης, η Λαίλαπα, ο Αίολος και ο Αρκάς. Ο Πόλουξ αναφέρει άλλα 15 ονόματα σε μία λίστα που βρέθηκε στην Κολουμέλλα. Η μεγαλύτερη όμως συντάχθηκε από τον λάτρη αυτών των ζώων Ξενοφώντα. Διάσημα ονόματα ήταν: ο Λευκός, ο Μελανός, ο Άνθος, η Θύελλα, ο Θηρευτής, ο Σκαφτιάς, ο Φύλαξ και διάφορα άλλα.

Ο Μέγας Αλέξανδρος τίμησε τον πιστό του σκύλο τον Πέριτα ονομάζοντας μια πόλη στο όνομα του. Έλληνες και Ρωμαίοι συγγραφείς υπενθυμίζουν στους αναγνώστες τους να επαινούν τους πιστούς τετράποδους συντρόφους τους. Ο Άρειος , ο ιστορικός της μακεδονικής εκστρατείας, αναφέρει: ένας πρέπει να αγγίξει το κεφάλι του σκύλου το, να το χαϊδέψει τραβώντας απαλά τα αυτιά του και να πει το όνομα του ή μια-δυο ενθαρρυντικές εκφράσεις, μπράβο!, καλό σκυλί!. Εξάλλου τα σκυλιά απολαμβάνουν την ενθάρρυνση όσο και οι τίμιοι άνθρωποι.

κυνηγι αρκουδας στην σουηδια